ដោះស្បែកជើងចេញ ហើយក្លិនភាយឡើងភ្លាម។ នៅផ្ទះមិត្តភក្តិ នៅវត្ត ឬនៅកន្លែងធ្វើការដែលត្រូវដោះស្បែកជើង រឿងនេះធ្វើឱ្យខ្មាសគេមិនតិចទេ។ ដំណឹងល្អគឺក្លិនជើងភាគច្រើនអាចដោះស្រាយបាននៅផ្ទះ ដោយមិនចាំបាច់ចំណាយច្រើន។
ហេតុអ្វីជើងមានក្លិន?
តាមសេវាសុខភាពជាតិអង់គ្លេស (NHS) ក្លិនជើងកើតពី ញើសនិងបាក់តេរីដែលកកលើជើង និងពី ជំងឺផ្សិត ដូចជាផ្សិតចន្លោះម្រាមជើង ដែលខ្មែរយើងច្រើនហៅថា “ទឹកស៊ីជើង”។ ញើសផ្ទាល់គ្មានក្លិនទេ។ ក្លិនកើតឡើងពេលបាក់តេរីលើស្បែកស៊ីញើសនិងស្បែកស្លាប់។
កត្តាដែលធ្វើឱ្យកាន់តែធ្ងន់រួមមាន៖ អាកាសធាតុក្ដៅ ការហាត់ប្រាណ ការឈរពេញមួយថ្ងៃ ការលើសទម្ងន់ ការប្រែប្រួលអរម៉ូន ថ្នាំខ្លះ និងជំងឺបែកញើសច្រើនហួស (hyperhidrosis)។ នៅប្រទេសក្ដៅសើមដូចកម្ពុជា កត្តាទីមួយនេះមានពេញមួយឆ្នាំ។
ខាងក្រោមនេះជាវិធី ១១ យ៉ាង រៀបពីងាយទៅពិបាក។
១. លាងជើងជាមួយសាប៊ូរាល់ថ្ងៃ
ការឱ្យទឹកហូរកាត់ជើងពេលងូតទឹក មិនទាន់គ្រប់ទេ។ NHS ណែនាំឱ្យលាងជើងយ៉ាងហោចណាស់ម្តងក្នុងមួយថ្ងៃ ហើយប្រើសាប៊ូប្រឆាំងបាក់តេរីបើអាច។ ដុសបាតជើង កែងជើង និង ចន្លោះម្រាមជើងម្តងមួយៗ ព្រោះនោះជាកន្លែងដែលញើសនិងបាក់តេរីលាក់ខ្លួនច្រើនជាងគេ។
២. ជូតឱ្យស្ងួតល្អ ជាពិសេសចន្លោះម្រាមជើង
ជំហាននេះមនុស្សភាគច្រើនរំលង។ សំណើមជាអ្វីដែលបាក់តេរីនិងផ្សិតចូលចិត្តបំផុត។ ក្រោយលាងរួច ជូតជើងឱ្យស្ងួតទាំងស្រុង ហើយជូតចន្លោះម្រាមជើងនីមួយៗ មុនពាក់ស្រោមជើង ឬស្បែកជើង។
៣. កាត់ក្រចកជើងឱ្យខ្លី និងសម្អាតឱ្យស្អាត
ក្រចកវែងប្រមូលផ្តុំកាកសំណល់និងសំណើមនៅខាងក្រោម។ កាត់ឱ្យខ្លីជាប្រចាំ ហើយដុសសម្អាតក្រោមក្រចកពេលងូតទឹក។ គ្លីនិក Cleveland Clinic ណែនាំថា អ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមគួរឱ្យអ្នកជំនាញមើលថែក្រចកជើង ជាជាងកាត់ដោយខ្លួនឯង។
៤. ដុសស្បែកស្លាប់ចេញ
ស្បែករឹងនិងស្បែកស្លាប់នៅកែងជើងជាអាហាររបស់បាក់តេរី។ ពេលសើម វាទន់ ហើយក្លាយជាកន្លែងដែលបាក់តេរីចូលចិត្តរស់នៅ។ ប្រើថ្មខាត់ជើង ឬដែកដុសកែងជើង មួយសប្ដាហ៍ម្តង។ កុំដុសខ្លាំងរហូតដល់រលាត់។
៥. ប្ដូរស្រោមជើងរាល់ថ្ងៃ ហើយរើសប្រភេទដែលស្រូបញើស
NHS ថាកុំពាក់ស្រោមជើងមួយគូពីរថ្ងៃជាប់គ្នា។ បើជើងអ្នកបែកញើសច្រើន ប្ដូរយ៉ាងហោចណាស់ពីរដងក្នុងមួយថ្ងៃ ឧទាហរណ៍ ពេលថ្ងៃត្រង់ ឬក្រោយហាត់ប្រាណ។ រើសស្រោមជើងកប្បាស ឬស្រោមជើងកីឡាដែលស្រូបសំណើម ហើយជៀសស្រោមជើងនីឡុងស្តើងៗដែលខាំងខ្យល់។
៦. កុំពាក់ស្បែកជើងមួយគូរាល់ថ្ងៃ
ស្បែកជើងត្រូវការពេលស្ងួត។ បើអាច មានពីរគូ ហើយពាក់ឆ្លាស់គ្នាមួយថ្ងៃមួយគូ។ ដកទ្រនាប់ជើងចេញដើម្បីឱ្យឆាប់ស្ងួត។ នៅរដូវវស្សា បើស្បែកជើងទទឹក កុំពាក់វិញរហូតដល់ស្ងួតស្រុង។
៧. រើសស្បែកជើងដែលមានខ្យល់ចេញចូល ហើយមិនតឹង
NHS ណែនាំសម្ភារៈធម្មជាតិដូចជាស្បែក ឬកប្បាស ហើយថាកុំពាក់ស្បែកជើងតឹង។ ស្បែកជើងផ្លាស្ទិក ឬកៅស៊ូបិទជិត ធ្វើឱ្យជើងបែកញើសច្រើន។ ពេលអាកាសធាតុក្ដៅ ពាក់ស្បែកជើងផ្ទាត់ ឬស្បែកជើងបើកចំហម្រាមជើងនៅពេលដែលអាច។
៨. សម្លាប់មេរោគក្នុងស្បែកជើង
បើលាងជើងស្អាតហើយស៊កចូលស្បែកជើងដែលមានក្លិន ក្លិននឹងត្រឡប់មកវិញ។ Cleveland Clinic ណែនាំឱ្យដកទ្រនាប់ជើងចេញ បាញ់ថ្នាំសម្លាប់មេរោគដែលមានជាតិអាល់កុលស្រាលៗ ហើយទុកឱ្យស្ងួត ២៤ ម៉ោង។ ស្បែកជើងកីឡាដែលបោកបាន គួរបោកជាប្រចាំ ហើយហាលថ្ងៃឱ្យស្ងួតល្អ។
៩. ត្រាំជើង
Cleveland Clinic ណែនាំវិធីត្រាំពីរបែប៖
- ទឹកអំបិល Epsom៖ លាយអំបិល Epsom កន្លះពែងក្នុងទឹកក្ដៅឧណ្ហៗ ហើយត្រាំ ១០ ទៅ ២០ នាទី។ អំបិលនេះជួយទាញសំណើមចេញពីស្បែក ធ្វើឱ្យបាក់តេរីពិបាករស់។ អំបិល Epsom មានលក់នៅឱសថស្ថាន និងហាងអនឡាញ។
- ទឹកខ្មេះ៖ លាយទឹក ២ ភាគ ជាមួយទឹកខ្មេះ ១ ភាគ (ទឹកខ្មេះស ឬទឹកខ្មេះប៉ោម) ហើយត្រាំ ១៥ ទៅ ២០ នាទី មួយសប្ដាហ៍ម្តង។
ប្រយ័ត្ន៖ កុំត្រាំទឹកខ្មេះបើជើងមានរបួស ប្រេះ ឬមុត ឬបើវាធ្វើឱ្យស្បែករលាក។ អ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមគួរសួរគ្រូពេទ្យជាមុនសិន។ ក្រោយត្រាំរួច ជូតជើងឱ្យស្ងួតល្អ។
១០. ប្រើថ្នាំបំបាត់ញើស ឬម្សៅ
ថ្នាំបំបាត់ញើសមិនមែនសម្រាប់តែក្លៀកទេ។ Cleveland Clinic ថា អ្នកអាចប្រើថ្នាំបំបាត់ញើសក្លៀកធម្មតាលើជើងបាន ដើម្បីបន្ថយសំណើម។ វិធីមួយទៀតគឺរោយម្សៅពោត (cornstarch) បន្តិចក្នុងស្បែកជើង ឬប្រើម្សៅជើងពីឱសថស្ថាន។ ប្រើលើជើងដែលស្អាតនិងស្ងួត។
១១. ព្យាបាលផ្សិត បើមាន
បើចន្លោះម្រាមជើងអ្នករមាស់ ស្បែកស សើម របក ឬប្រេះ នោះអាចជាទឹកស៊ីជើង។ ក្នុងករណីនេះ ការលាងសម្អាតតែមួយមុខមិនជាសះទេ។ NHS ប្រាប់ថាឱសថការីអាចផ្តល់ថ្នាំលាប ម្សៅ និងសាប៊ូសម្រាប់បញ្ហានេះ ហើយបើមិនជា គ្រូពេទ្យអាចចេញថ្នាំប្រឆាំងផ្សិតដែលខ្លាំងជាង។ ប្រើថ្នាំឱ្យគ្រប់រយៈពេលតាមស្លាក ទោះអាការៈបាត់មុនក៏ដោយ។
ពេលណាគួរទៅជួបពេទ្យ?
- ធ្វើតាមវិធីខាងលើហើយ ក្លិននៅតែមិនបាត់ ឬវារំខានដល់ជីវិតប្រចាំថ្ងៃ (NHS)
- ជើងបែកញើសច្រើនខ្លាំង ទោះមិនក្ដៅក៏ដោយ
- ស្បែកជើងក្រហម ហើម ឈឺ មានខ្ទុះ ឬមានរបួសដែលមិនជា
- អ្នកមានជំងឺទឹកនោមផ្អែម ហើយកត់សម្គាល់ឃើញការប្រែប្រួលណាមួយនៅជើង
Cleveland Clinic ប្រាប់ថា ក្លិនជើងដែលមិនបាត់ អាចមកពីមូលហេតុផ្សេង ដូចជាការបង្ករោគ ជំងឺទឹកនោមផ្អែម ជំងឺតម្រងនោម ឬផលរំខានពីថ្នាំ។
សរុបមក
ក្លិនជើងកើតពីរបស់បីបូកគ្នា៖ ញើស បាក់តេរី និងសំណើមដែលជាប់យូរ។ ដូច្នេះគន្លឹះសំខាន់គឺ លាងឱ្យស្អាត ជូតឱ្យស្ងួត ហើយទុកស្បែកជើងឱ្យស្ងួត។ ចាប់ផ្តើមពីវិធីទី ១ ដល់ទី ៦ ជាមុនសិន ព្រោះវាមិនអស់លុយ ហើយមនុស្សភាគច្រើនឃើញលទ្ធផលក្នុងរយៈពេលមួយទៅពីរសប្ដាហ៍។ បើនៅតែមិនបាត់ កុំខ្មាសក្នុងការទៅឱសថស្ថាន ឬជួបគ្រូពេទ្យ។
អត្ថបទនេះជាព័ត៌មានទូទៅ មិនជំនួសការពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យទេ។